Szybkie wytwarzanie szerokiej odporności komórek T u ludzi po pojedynczym wstrzyknięciu dojrzałych komórek dendrytycznych ad 6

Wygenerowane odpowiedzi komórek T po pojedynczym wstrzyknięciu są trwałe i trwają> 90 dni. Przeciwnie, wstrzyknięcie tych samych antygenów podskórnie bez DC nie spowodowało wytworzenia lub zwiększenia odporności. W badaniach, które przeprowadzono dziesiątki lat temu, wykazano, że wstrzyknięcie KLH w dawkach> 10 .g generuje odporność komórek T (24). Jednakże preparaty KLH nie były dobrze określone, w szczególności w przypadku zanieczyszczenia LPS. W naszych badaniach, gdy pozbawione endotoksyny KLH i TT były podawane same bez adiuwanta w dawkach stosowanych w impulsowych DC, białka nie wywoływały mierzalnej odporności komórek T, ilustrując wartość DC dla obu primingów (w przypadku KLH) i pobudzanie (w przypadku TT) odpowiedzi komórek T CD4-dodatnich. Wykryliśmy słabą odpowiedź przeciwciał na KLH u 3 z 4 osobników, którym wstrzyknięto sam KLH (M. Dhodapkar i wsp., Dane niepublikowane), co wskazuje, że u tych pacjentów wywołano odpowiedź humoralną, ale nie komórkę T. Dane te dodają także coraz więcej dowodów na to, że wstrzykiwanie DC ludziom jest bezpieczne i dobrze tolerowane klinicznie. Zdolność DC do wzmacniania zarówno specyficznych dla antygenu odpowiedzi komórek T CD4 +, jak i CD8 + jest ważna, ponieważ oba mogą być wymagane dla odporności ochronnej przeciwko wirusom i nowotworom oraz dla funkcji komórek T pamięci CD8 + (25, 26). Poprzednie podejścia do wywoływania odpowiedzi komórek T u ludzi obejmowały wstrzyknięcie peptydów o ograniczonej klasie I (np. Peptydów czerniaka) za pomocą niekomórkowych adiuwantów (27), rekombinowanych wektorów wirusowych (np. Pokswirusów) (28), szczepionek DNA (29), lub niedojrzałe DC (8, 10). Jednak do uzyskania wykrywalnej odporności wymagane było kilka iniekcji. Ponadto konieczne było zastosowanie przedłużonej hodowli i powtarzalnej stymulacji in vitro cytokinami i antygenem w celu wykrycia tych odpowiedzi (28, 29). W bezpośrednim kontraście moglibyśmy wykryć ekspansję specyficznych antygenowo komórek T CD8 + bezpośrednio w świeżo wyizolowanych limfocytach T. Wykazaliśmy także wzrost funkcji limfocytów T, gdy limfocyty T od osób immunizowanych DC zostały wzmocnione w hodowlach krótkoterminowych (7-dniowych). W szczególności wystąpił duży wzrost komórek wiążących tetramery MHC i zabite cele. Te wyniki ilustrują siłę DC w generowaniu odporności komórek T. Możliwym wyjaśnieniem szybszej, skuteczniejszej i szerokiej immunizacji, którą zaobserwowaliśmy, może być nasze zastosowanie dojrzałych DC, które są najsilniejszymi APC in vitro (22), lub może podskórną drogą podawania, w przeciwieństwie do innych raportów, które użyłem niedojrzałych DC podawanych dożylnie lub intranodalnie (8, 10). Jednakże, potrzebne jest bezpośrednie porównanie różnych stadiów dojrzewania DC i DC z innymi podejściami, aby ocenić ich względną siłę działania na wywoływanie odporności komórek T. Wyróżniającą cechą naszych badań jest zastosowanie zestawu nowych testów czułości i ilościowych (w tym testu wiązania tetrameru ELISPOT i MHC) w celu monitorowania indukcji odporności na limfocyty T CD8 + (15, 16). Testy te umożliwiają oznaczenie ilościowe limfocytów T CD8 + i ich funkcji (wytwarzanie IFN-y i aktywność cytolityczna). Zastosowanie DC jako APC w testach przywoływania umożliwia nam uzyskanie informacji o pamięci komórek T bez potrzeby stymulacji cytokin in vitro, co często stosuje się w testach z użyciem innych, słabszych APC. Łącznie panel testów komórek T CD8 + wskazuje zdolność DC do stymulowania odpowiedzi efektorowych i odpowiedzi przypominających u ludzi. KLH i TT były używane u naszych pacjentów do monitorowania stymulacji limfocytów T CD4 +. Te limfocyty T CD4 + mogą również dostarczać pomoc w generowaniu odpowiedzi limfocytów T CD8 +, np. Przez. Kondycjonowanie. DCs (30). Konieczne są dalsze badania kliniczne w celu zbadania tej możliwości i optymalizacji zmiennych, takich jak stan dojrzewania DC, droga podawania, dawka i harmonogram. Biorąc pod uwagę fakt, że nowotwory i wirusy mają kilka mechanizmów do uniknięcia odpowiedzi immunologicznej (25), powinno być cenne zoptymalizowanie odpowiedzi immunologicznej, tak aby DC można było najlepiej testować w immunoterapii i zapobieganiu wirusowym i złośliwym chorobom u ludzi (13). 31). PodziękowaniaTa praca została częściowo wsparta Nagrodą za rozwój badań klinicznych przyznawaną przez Amerykańskie Towarzystwo Onkologii Klinicznej (do MV Dhodapkar) poprzez dotacje z National Institutes of Health (AI-40874 na RM Steinman, AI-39516 i AI-44628 na N. Bhardwaj: AI-44595 na DF Nixon oraz M01-RR00102 na Generalne Centrum Badań Klinicznych) i przez Fundację SLE (na N. Bhardwaj). Dziękujemy wszystkim uczestnikom za zainteresowanie i udział w tym badaniu; Personel pielęgniarski Uniwersytetu Rockefeller za pomoc w opiece nad pacjentem; Knut Wittkowski i Monnie Harper za wskazówki dotyczące analizy statystycznej; Lanie Fleischer o pomoc przy rekrutacji; Judy Adams dla grafiki; i Helen Bateman, Marie Larsson i Anita Reddy za pomoc podczas przedklinicznego rozwoju.
[patrz też: aldemed zielona góra dermatolog, zdrowe jedzenie przepisy, laboratorium elbląg ul nowowiejska ]
[hasła pokrewne: frytki z piekarnika kalorie, kuchnia niemiecka prezentacja, wojewódzka przychodnia stomatologiczna gdańsk ]